Hieronder enkele reacties, gepubliceerd op 22 augustus 2010:

“Beste Bas,
Als vader van een zoon die aan schizofrenie lijdt heb ik eindelijk de “moed” gehad om deze door jou gemaakte film te bekijken.
Het was een zeer aangrijpende en tegelijkertijd  ontroerende film. Dankjewel voor jouw moed om deze indrukwekkende film te maken en daarmee zoveel lotgenoten, zowel cliënten/patiënten als naastbetrokkenen  te helpen.
Maar vooral om voor al die mensen, die van  niets weten een tip van die sluier op te lichten over wat een psychose doormaken betekent.
Met hartelijke groet,”

Jos

“Dag dappere mannen,

Wil reageren op de film “verloren jaren” maar kan helaas geen woorden vinden.

Ben een moeder van een lieve zoon met schizofrenie en kan nu eindelijk buitenstaanders, via jullie film, enigsinds duidelijk maken wat moet worden doorstaan.

Heel hartelijk dank daarvoor.

Vriendelijke groet,”

Ina Braad

“Hallo Bas,

Ik wil je graag feliciteren met je film. Ik ben het eens met je eigen
kritiek. Als mede schizofreniecliënt, kon ik wel tussen de regels
doorlezen. Ik vind het fantastisch dat je alsnog met je passie kunt
bezig zijn. Dat gun ik iedereen met schizofrenie, dat ik tegenwoordig
DPS noem, zoals de prijsvraag van Anoiksis heeft opgeleverd.

Ikzelf heb mijn tweede boek voltooid, de hoofdfiguur heeft met
psychose te maken. Helaas heb ik nog geen uitgever gevonden. Nu, na
het zien van jouw film ga ik zeker contact opnemen met Parnassia en
Astra Zeneca.

Ik wil je graag mijn eerste roman’ Onder water’ toe sturen. Gewoon als tegenprestatie.

Laat het me maar weten.

Groeten,”

Olga de la Fontaine

Tot zover Enkele reacties #4.